Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

List świętego Brunona do króla niemieckiego Henryka II (omówienie) PDF Drukuj
Działalność pisarska
Wpisany przez Ks. Mirosław Baranowski   
Spis treści
List świętego Brunona do króla niemieckiego Henryka II (omówienie)
Strona 2
Strona 3
Strona 4
Wszystkie strony
Król Henryk II
Tło historyczne
     Św. Brunon latem 1008 roku przybył do Polski, aby kontynuować misję św. Wojciecha, a także misję własną, jaką było nawracanie pogańskich plemion pruskich. Niestety, w tym czasie trwała nowa wojna pomiędzy Bolesławem Chrobrym a królem niemieckim Henrykiem II. Chrobry w 1007 roku najechał ziemie arcybiskupstwa magdeburskiego. Następnie bez większego wysiłku odzyskał Budziszyn. Te działania tym bardziej uraziły ambicje króla niemieckiego Henryka II, który w tym czasie nie mógł odpowiedzieć kontrofensywą. Uczynił to dopiero w roku 1010, a więc już po męczeńskiej śmierci św. Brunona. Dobre relacje z zachodnim sąsiadem załamały się po śmierci cesarza Ottona III w roku 1002. Właśnie ten cesarz, chcąc pozyskać Bolesława Chrobrego do swoich idei cesarstwa uniwersalistycznego, przybył w roku tysięcznym do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie. Podczas spotkania na głowę Chrobrego nałożył diadem cesarski, obdarował go kopią włóczni św. Maurycego - jednym z symboli władzy Ottonów, a także utworzył metropolię gnieźnieńską. Powołano również podległe jej nowe biskupstwa. Chrobry w dowód przyjaźni obdarował cesarza relikwią ramienia św. Wojciecha (zachowaną do dziś w Ratyzbonie) oraz w prezencie przekazał cesarzowi 300 zbrojnych. Po śmierci cesarza jego następca, Henryk II, okazał się zdecydowanym przeciwnikiem polityki poprzednika, którą popierał Bolesław Chrobry, a więc i Chrobrego. Tym bardziej, że w nowej sytuacji politycznej Chrobry poparł opozycję wobec nowego władcy, wykorzystał wewnętrzne walki o tron w Rzeszy i bez większego wysiłku zajął Miśnię, Milsko i Łużyce. Henryk II z konieczności zaakceptował zdobycze Chrobrego. Tym razem jeszcze do wojny nie doszło, a książę Bolesław zachęcony powodzeniem przystąpił do interwencji w Czechach, gdzie w 1003 roku zmarł książę Władywoj. Chrobry na tronie czeskim osadził wcześniej wygnanego Bolesława III Rudego. Możliwe, że na prośbę opozycji czeskiej w tym samym jeszcze roku Chrobry wmieszał się w sprawy czeskie - oślepił Bolesława Rudego, a następnie sam objął tron w Pradze. Tak nagły wzrost pozycji władcy Polski zaniepokoił króla Henryka II, szczególnie wtedy, gdy Bolesław Chrobry odmówił złożenia hołdu lennego z Czech. Jednak wojnę rozpoczął sam Chrobry i w roku 1003 zaatakował Miśnię. Henryk II odpowiedział wyprawą zbrojną w roku następnym i tak rozpoczął się okres walk i rozejmów, który zakończył się ostatecznie zawarciem pokoju w Budziszynie w roku 1018, a więc w kilka lat po męczeńskiej śmierci św. Brunona.


 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack