Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

Święty w rezerwie, czyli Brunon z Kwerfurtu PDF Drukuj
Życie i dzieło
Wpisany przez Ks. Mirosław Baranowski   
     Św. Brunon z Kwerfurtu to święty z końca X i początków XI wieku, a więc czasów dla nas dość odległych. Wspomnienie o nim i jego dzieło przetrwało jednak całe wieki. W 2009 roku będziemy obchodzić 1000-lecie jego męczeńskiej śmierci. Jest on jednym z patronów naszej diecezji. Jego liturgiczne wspomnienie przypada na 12 lipca.

Zawsze w cieniu św. Wojciecha
     Urodził się w Kwerfurcie na terenie Niemiec. Dzisiejsi mieszkańcy tego miasta, aż trudno uwierzyć, o św. Brunonie wiedzą niewiele. To stamtąd przed tysiącem lat wyruszył on na „podbój" wschodniej Europy. Wyruszył nie na czołgu, ale na osiołku. Z krzyżem i ewangelią. I chociaż poniósł męczeńską śmierć, to ta śmierć była jego wielkim sukcesem i zwycięstwem. Szlak podróży misyjnych św. Brunona jest imponujący: Węgry, Ruś, Litwa, Prusy. Trud jego misyjnych wysiłków owocuje do dziś. Zasiane wówczas ewangeliczne ziarno na terenach wschodniej Europy wydaje plon stokrotny.
     Przez całe wieki św. Brunon był w cieniu wielkości św. Wojciecha. Urodził się trochę później niż Wojciech. W historii nigdy nie było należnego miejsca dla dwóch równorzędnie wielkich postaci. Tym razem św. Brunon, jako młodszy, musiał ustąpić z należnej mu wielkości na rzecz św. Wojciecha. Zwłaszcza w prawdziwej świętości nie ma miejsca na niezdrową rywalizację czy konkurencję. Według tradycji św. Wojciech i św. Brunon, w końcowej fazie, ewangelizowali na tych samych terenach, czyli na terytorium Prus. I tu ponieśli śmierć. To św. Wojciech stał się w krótkim czasie wielkim świętym, to o jego relikwie toczono walki, to on stał się patronem państwa polskiego. Bo takie było ówczesne zapotrzebowanie. Św. Brunon z konieczności pozostał świętym w rezerwie. Może Litwa uczyniłaby go patronem swego państwa?
     Mimo upływu czasu i postępującej laicyzacji, po 1000 lat należy wyrazić wdzięczność św. Brunonowi za przekazane orędzie, a także za metody jego przekazu. Ten święty najpierw głosił Ewangelię Chrystusa, a następnie tym, którzy ją już poznali, przedstawiał wymagania moralne i dopiero wtedy udzielał sakramentu chrztu. Jest to dość istotne, gdy przypatrzymy się chociażby metodom pracy misyjnej stosowanym przez Krzyżaków.

Patron dla jednoczącej się Europy
     Postawa i orędzie św. Brunona zobowiązują nas, abyśmy byli ludźmi otwartymi, pełnymi życzliwości i przyjaźni. Zwłaszcza teraz, gdy Europa się jednoczy. Czasy św. Brunona - były to czasy jednoczącej się Europy, ale Europy chrześcijańskiej.
     Dzisiaj, na początku trzeciego tysiąclecia, Jan Paweł II przypomina nam, aby stary kontynent na nowo ożywić duchem Ewangelii. Właśnie ci pierwsi, sprzed tysiąca lat, św. Wojciech i św. Brunon, którzy budowali Europę chrześcijańską, tworzyli więzy między narodami, stają się patronami dzisiaj jednoczącej się Europy. Jako potomkowie wiary i dziedzictwa św. Wojciecha i św. Brunona upominamy się, aby w konstytucji Europy był zapis invocatio Dei - czyli wezwanie imienia Bożego, w przekonaniu, że jeżeli Bóg będzie uszanowany, uszanowany będzie każdy człowiek.
     Życie św. Brunona, poświadczone męczeńską śmiercią, staje się nam wzorem i zobowiązaniem. Zawsze krew męczenników była nasieniem chrześcijan. Rodziła prawdziwe dobra duchowe.

Ks. Zdzisław Mazur
 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack