Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

List Pasterski Metropolity Warmińskiego na 1000-lecie męczeńskiej śmierci św. Brunona z Kwerfurtu. PDF Drukuj
Dokumenty
Wpisany przez Ks. Mirosław Baranowski   

1. Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu (por.: Mk 16, 15)!

     Słowa Pana Jezusa wypowiedziane bezpośrednio przed Wniebowstąpieniem są ostatnimi wskazówkami Mistrza do uczniów: (…) Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony (por.: Mk 16, 15-16). Dzisiaj, w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, a zwłaszcza w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, jak gdyby dotykamy samych początków wielkiej historii Kościoła. Wówczas niewielu zauważyło, co działo się po Zmartwychwstaniu Pana Jezusa. Tylko nieliczni otrzymali nakaz głoszenia Ewangelii. Natomiast zwyczajna, ludzka historia toczyła się naprzód, jakby nic się nie stało.
     Historia Zbawienia posiada jednak inną perspektywę. Bóg kieruje historią. Na tle Bożego planu zbawienia, dzieje ludzkości są tylko epizodami, które dla Pana Boga nie stanowią żadnej konkurencji. Wprost przeciwnie, wszystko to, co sprzeciwia się Bożej myśli, wcześniej czy później stacza się na margines dziejów i ginie. Pozostaje po nich tylko ślad w kronikach, które także mają ograniczony czas swego istnienia.

2. Św. Brunon z Kwerfurtu - misjonarz i męczennik przełomu pierwszego i drugiego Tysiąclecia.


     W tym roku Kościół Święty obchodzi 1000-lecie męczeńskiej śmierci św. Brunona z Kwerfurtu.  Św. Brunon urodził się 974 roku w Kwerfurcie. Pobierał nauki w szkole w Magdeburgu (985-994). W młodości był kapelanem niemieckiego cesarza Ottona III. Mając 24 lat wstąpił do benedyktynów w Rzymie i przyjął imię Bonifacy. Następnie udał się do pustelni św. Romualda w Pereum pod Rawenną, gdzie przygotowywał się do misji wśród Słowian. W 1001 r. grupa uczniów św. Romualda wyruszyła do Polski. Św. Brunon, wzorem św. Wojciecha, pragnął nawracać pogan żyjących na dzisiejszych północno-wschodnich terenach Polski. Jednocześnie przygotowuje i wysyła misjonarzy do Szwecji oraz święci nowego biskupa dla Kościoła skandynawskiego. Działalność misyjna św. Brunona obejmowała trzy etapy: naukę wiary, chrzest, naukę moralności. Św. Brunon był zwolennikiem nawracania łagodną namową. Wyruszył tylko w otoczeniu misjonarzy, bez pomocy ramienia świeckiego.
     W początkach 1009 r.  św. Brunon wyruszył na pogranicze Prus i Litwy, gdzie ginie śmiercią męczeńską wraz z 18 towarzyszami. Było to 9 marca 1009 r. Prawdopodobnie Bolesław Chrobry wykupił jego ciało. Święty jest patronem diecezji łomżyńskiej oraz współpatronem archidiecezji warmińskiej oraz diecezji ełckiej.

3. Św. Brunon - Boży interpretator rzeczywistości.


     Kształcący się na dyplomatę i polityka na dworze cesarskim, młody jeszcze Brunon z Kwerfurtu, postanawia porzucić karierę świecką. Idąc za wzorem św. Wojciecha postanawia oddać się pracy misyjnej. Św. Brunon w duchu Ewangelii oceniał współczesny mu świat. Ponieważ w najbliższym sąsiedztwie krajów chrześcijańskich żyły społeczności, które nie poznały Jezusa, św. Brunon był przekonany, że trzeba poświęcić się głoszeniu im Dobrej Nowiny. Zbawienie jest dla każdego człowieka dobrem najcenniejszym. Dla zbawienia wiecznego warto poświęcić także doczesne życie.
     Św. Brunon z Kwerfurtu oceniał także sprawy polityczne i międzynarodowe z punktu widzenia Ewangelii. Pięknym przykładem Bożego spojrzenia na rzeczywistość jest jego słynny List do cesarza Henryka II. W burzliwych dziejach polsko-niemieckich pozostaje ewenementem tak otwarta i zdecydowana krytyka niemieckiego władcy i aprobata polityki polskiej przez rodowitego Niemca. Dla nas istotny jest fakt odważnej interpretacji historii w duchu Ewangelii. Zmieniły się czasy, jesteśmy już na początku trzeciego tysiąclecia, a diagnoza konkretnej sytuacji dokonana przez św. Brunona jest wciąż aktualna. Porozumienie i jedność między narodami należy budować na wartościach chrześcijańskich. Fundamentem relacji międzyludzkich jest godność człowieka oraz treści takich pojęć jak: sprawiedliwość, miłość, przebaczenie. Obecnie stawia się raczej na koniunkturalizm, szczególnie w polityce. Wybiera się to, co się opłaci w najbliższej perspektywie dla pewnej grupy ludzi, dla partii, rzadziej dla narodu. Natomiast rozwiązania dokonywane w charyzmacie prorockim mają wartość nieprzemijającą. One nadają egzystencjalny sens prawdom wiary i tworzą chrześcijańską kulturę.
     Warto dodać, że św. Brunon jest pierwszym znanym osobiście pisarzem, piszącym na ziemi polskiej i o rzeczach polskich. Zredagował on dzieło, które nosi nazwę Żywot Drugi św. Wojciecha. Kolejnym jego dziełem był Żywot Pięciu Braci Męczenników: Benedykta, Jana, Izaaka, Mateusza i Krystiana (1005/1006 r.).

4. Św. Brunon przypomina wartość chrztu św.


     Na początku Trzeciego Tysiąclecia wspominamy św. Brunona, który poniósł śmierć męczeńską przed tysiącem lat. Dzięki temu przypominamy chrzest Polski, a także chrzest każdego z nas. Przez sakrament chrztu św. uczestniczymy także w prorockiej funkcji Jezusa Chrystusa, która uzdalnia nas do niezachwianego trwania przy wierze raz podanej świętym Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 12., pogłębia jej rozumienie, aby stać się świadkiem Chrystusa pośród tego świata (KKK 785).
     Te wszystkie elementy wynikające z uczestnictwa w prorockiej funkcji Chrystusa łatwo dostrzec u św. Brunona:
- niezachwianie trwał w otrzymanej wierze;
- pogłębiał swoją wiarę, zwłaszcza przez życie monastyczne;
- stał się jej świadkiem aż do oddania życia.
     Wspominając św. Brunona, zwróćmy baczniejszą uwagę na chrzest, który włączył każdego z nas w społeczność Kościoła. Przypomnę jeszcze raz, że przez chrzest uczestniczymy także w prorockiej funkcji Pana Jezusa. A co to znaczy, uczy Katechizm Kościoła Katolickiego: [charyzmat prorocki uzdalnia nas do] niezachwianego trwania przy wierze raz podanej świętymSobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 12., pogłębia jej rozumienie, aby stać się świadkiem Chrystusa pośród tego świata (KKK 785).
- Niezachwianie trwać przy wierze oznacza przyjęcie i zachowywanie całego i nieskażonego depozytu wiary. Przez chrzest św. Pan Bóg całkowicie nam zawierzył przyjmując nas jako swoje dzieci. Podobnie nasza odpowiedź nie może być cząstkowa i wybiórcza. „Niezachwianie trwać w wierze” oznacza związanie całego swojego życia z Panem Bogiem.
- Pogłębiać rozumienie wiary świętej. Charyzmat prorocki pomaga nam rozumieć poszczególne zasady wiary św. jakby oczyma Boga, który jest naszym Ojcem. Dzięki temu, wiara pozwala widzieć wszystkie sprawy ludzkiego życia z perspektywy Boga. A z perspektywy Boga wszystko ma swój sens i głębokie znaczenie. Wiara więc daje niezachwianą nadzieję.
- Stać się świadkiem Chrystusa pośród tego świata. Charyzmat jest Bożym darem, który ma służyć innym. Także charyzmat prorocki służy innym. Chrześcijanin jest świadkiem Chrystusa pośród tego świata.
      Korzystając z charyzmatu prorockiego najpierw stosujmy go wobec siebie, aby w duchu Ewangelii widzieć i rozumieć to, co się w nas i dookoła nas dzieje. Następnie rodzice wobec dzieci, nauczyciele i wychowawcy wobec swoich uczniów mają obowiązek z jednej strony po Bożemu interpretować teraźniejszość, a z drugiej, uczyć ich tej prorockiej umiejętności. Misja prorocka jest bardzo cennym darem dla każdego chrześcijanina. Nie wystarczy bowiem wyliczać niepokojące zjawiska, nie wystarczy je krytykować, ale za wzorem Chrystusa trzeba na nasze życie rzucić światło przez Ewangelię (por.: 2 Tm 1, 10). Takiego spojrzenia na rzeczywistość uczy nas I Synod Archidiecezji Warmińskiej. Podobnie jak św. Brunon umiał rozpoznać swoje zadanie przed tysiącem lat, tak również obecnie, na początku III Tysiąclecia pragniemy rozpoznać współczesność w duchu Ewangelii.
     Archidiecezja Warmińska jest dziedzictwem działalności misjonarskiej oraz męczeńskiej śmierci św. Brunona. Mamy więc szczególny tytuł do wdzięcznej pamięci o nim. Niech wstawiennictwo św. Brunona sprawi, aby także na początku Trzeciego Tysiąclecia Chrześcijaństwa nie brakło świętych ewangelizatorów naszego świata.

Abp Wojciech Ziemba
METROPOLITA WARMIŃSKI
 

Niedziela Wniebowstąpienia Pańskiego,
                24 maja 2009 r. 

 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack