Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

List pasterski Biskupa Ełckiego z okazji 1000-lecia śmierci św. Brunona z Kwerfurtu PDF Drukuj
Dokumenty
Wpisany przez Ks. Mirosław Baranowski   

1. Wprowadzenie
     Przygotowujemy się do obchodów jubileuszowych związanych z 1000-leciem śmierci św. Brunona Bonifacego z Kwerfurtu. Uroczystości milenijne są wspaniałą okazją, by lepiej poznać św. Brunona, wielkiego Misjonarza, Biskupa i Męczennika. Możemy uświadomić sobie jego wkład w głoszenie Ewangelii  i tworzenie zrębów Kościoła na naszych ziemiach. W czasie tych uroczystości pragniemy wyrazić Bogu Trójjedynemu wdzięczność za misję św. Brunona wśród naszych praojców. Te uroczystości są także okazją do przypomnienia sobie obowiązku misyjnego, że cały Kościół jest misyjny i że dzieło ewangelizacji jest podstawowym obowiązkiem Ludu Bożego (DM 35), a każdy uczeń Chrystusowy ma obowiązek szerzenia wiary (KK 17).


2. Posłannictwo Kościoła
     Kościół, którego jesteśmy członkami, jest z natury misyjny i jest powołany do kontynuowania misji Chrystusa, której przewodniczy Duch Święty będący duszą Kościoła oraz głównym sprawcą w szerzeniu Ewangelii (EN, 75). Kościół jest posłany przez Boga, aby głosić Ewangelię wszystkim ludziom i czyni to zgodnie ze swą naturą oraz z nakazu swojego Założyciela Jezusa Chrystusa. Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam (J 20, 21), Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody (Mt 28, 19). Kościół pochodzący od Chrystusa wypełnia Jego nakaz i chce zanieść orędzie zbawienia wszystkim ludziom. Chce być świadkiem Jezusa Chrystusa aż po krańce ziemi (Dz 1, 8).
     To orędzie zbawienia jako pierwsi głosili na naszych ziemiach wielcy misjonarze: św. Wojciech, Biskup i Męczennik, Pięciu Braci Męczenników oraz św. Brunon z Kwerfurtu. Wypełniali tym samym polecenie Jezusa Chrystusa: aby poganie stali się ofiarą Bogu przyjemną, uświęconą Duchem Świętym (Rz 15,16).

3. Misja św. Brunona
     Św. Brunon wraz ze św. Wojciechem stał się jednym z filarów rodzącego się Kościoła w naszej Ojczyźnie. Tradycja głosi, że poniósł męczeńską śmierć w naszym regionie, dlatego też został uznany za współpatrona diecezji ełckiej. Swoim życiem i działalnością opowiadał się za Europą opartą na wartościach chrześcijańskich oraz na idei współpracy narodów w imię miłości i pokoju.
     Urodził się w pobożnej katolickiej rodzinie niemieckiego grafa w Kwerfurcie w 974 r. Wykształcony w szkole w Magdeburgu był kapelanem cesarza Ottona III i przebywał na jego dworze. W wieku 24 lat wstąpił do zakonu benedyktynów, oddając się modlitwie i kontemplacji w klasztorze na Awentynie    w Rzymie, gdzie uprzednio był także św. Wojciech. Pod wpływem idei misyjnej rozwijanej przez św. Romualda przystąpił do mnichów w Pereum koło Rawenny, gdzie gorliwie przygotowywał się do misji wśród Słowian. W tym kręgu zakonnym powstała myśl wyprawy misyjnej do Polski. Misję tę, jak czytamy w Żywocie Pięciu Braci Męczenników, przygotował sam cesarz na prośbę Bolesława Chrobrego. Po otrzymaniu poparcia dla tej misji od papieża Sylwestra II, obdarzony paliuszem arcybiskupim, wyruszył do głoszenia Dobrej Nowiny o zbawieniu. Wierny poleceniu Chrystusa: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody – św. Brunon prowadził działalność misyjną na Węgrzech, w Kijowie, wśród Pieczyngów (teren nad Dnieprem, na południowy wschód od Kijowa) oraz starał się także dotrzeć do Szwecji. Pełen zapału misyjnego udał się na początku 1009 r. wraz grupą misjonarzy, aby głosić Ewangelię Prusom i Jaćwingom. Poniósł śmierć męczeńską wraz z 18 misjonarzami 9 marca 1009 r. Jedyny jego współtowarzysz, który przeżył kaźń, tak o niej opowiada: Następnie opanowany przez szatana książę tej krainy przybył konno do biskupa i bez jakiegokolwiek żalu zamęczył na śmierć biskupa i jego kapelanów. Rozkazał, by obcięto biskupowi głowę, kapelanów powieszono, a mnie oślepiono. Bolesław Chrobry wykupił ciało Brunona, lecz nie wiadomo, gdzie zostało pochowane.

4. Kim jest św. Brunon dla nas - ludzi XXI wieku?

     Św. Brunon staje przed nami jako człowiek niezłomnej wiary, wytrwałości w wierze oraz bezgranicznego zawierzenia Bogu. Staje przed nami jako uniwersal-ny wzór mądrej postawy wobec Boga, ludzi, polityki i pracy. W dzisiejszej Europie nadchodzi czas tego Świętego, bowiem żyjemy w epoce rozpaczliwego poszukiwania nowych wzorców szlachetnego i sensownego życia. Dzisiejszej cywilizacji dobrobytu grozi przemiana w cywilizację śmierci. Jesteśmy świadkami bezwzględnej pogoni za dobrami materialnymi, wyrastającej z pychy żądzy władzy i zaszczytów. Paraliżuje nas trwoga w obliczu wszelkiego cierpienia i zagrożenia śmiercią. Na rzecz wygodnego egoizmu poświęcane są najwyższe wartości społeczne, rodzinne i osobiste. To wszystko budzi niepokój każdej wrażliwej osoby, a także musi stać się troską każdego chrześcijanina. Zarówno środowisko rodzinne św. Brunona, jak i jego postawa życiowa bardzo wyraźnie wpisują się także w obecne próby troski o życie. Jego działalność podkreślała takie wartości, jak: sprawiedliwość, pokój oraz rozumienie rzeczywistości społecznej i międzynarodowej w duchu Ewangelii.
     Przykład św. Brunona mobilizuje nas do osobistego zaangażowania w dzieło ewangelizacji świata, aż po krańce ziemi, by nasze chrześcijaństwo było ciągle dynamiczne i karmione Słowem Bożym, byśmy byli zawsze chętni podzielić się skarbem wiary, który na nasze ziemie przyniósł ten święty Męczennik. To zadanie głoszenia Ewangelii jest i dziś naglące. Uświadamiał nam to także Sługa Boży Jan Paweł II mówiąc: Misyjne zaangażowanie Kościoła, również na początku trzeciego tysiąclecia, jest sprawą niecierpiącą zwłoki. Ta misja jest jeszcze daleka od urzeczywistnienia i dlatego też powinniśmy zaangażować w jej służbie wszystkie nasze siły (Orędzie na Światowy Dzień Misyjny 2004 r.). Niech wołanie św. Pawła: Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii (1 Kor 9, 16) mobilizuje nas do tej właśnie ewangelizacji.
     Św. Brunon - człowiek o zniewalającej urodzie duchowej, który z tytułu samego urodzenia znalazł się na najwyższych szczeblach ówczesnej drabiny społecznej i który porzucił najwyższe ówczesne dostojeństwa i godności na rzecz pełnej cierpień, zakończonej męczeńską śmiercią pracy dla Jezusa, jest dla nas znakiem odwagi w dawaniu świadectwa o Bogu w swoim środowisku życia.
     Ten Święty - gruntownie wykształcony intelektualista, wytworny pisarz, przedzierający się z Zachodu na Wschód przez bagna i puszczańskie ostępy, aby zanieść innym światło wiary, jest dla nas przykładem wierności Chrystusowemu wezwaniu: Wytrwajcie w miłości mojej. A dla wszystkich, którzy dzisiaj niszczą wartości wzniosłe duchowo, chrześcijańskie, religijne i tworzą cywilizację śmierci, może być znakiem sprzeciwu. On pozostał wierny Ewangelii ze wszelkimi konsekwencjami dla swego życia, nawet z jego utratą, z czym niewątpliwie się liczył. Oddał swoje życie i pozostał budowniczym cywilizacji miłości nawet w skali międzynarodowej. Przypomnieć tu należy słowa Jana Pawła II wypowiedziane do młodzieży w Ełku w 1999 r.: Odwagi, Bóg jest wami! Te słowa odnoszą się do nas wszystkich bez wyjątku.
     Jesteśmy świadkami wielkich przemian społecznych. Ogromne rzesze ludzi, porzucając swoje naturalne środowisko społeczne i kulturowe, rozstając się z rodzinami, uciekają z ubogiego Południa w stronę bogatej Północy. Miliony ludzi wędrują za dobrobytem ze Wchodu na Zachód, także z naszej Ojczyzny. Dlatego w kontekście tych właśnie warunków, tak ważnych dla Europy i naszego kraju, postać św. Brunona jest poważnym znakiem sprzeciwu wobec panoszącego się zgubnego liberalizmu i różnych form postmodernizmu.
     Bez wątpienia św. Brunon w kulturze duchowej swoich czasów zajmuje miejsce najwybitniejsze. Jest pomostem przyjaźni pomiędzy narodem niemieckim i polskim oraz przyjaznym świadkiem naszych najdawniejszych dziejów, a także jedną z najpiękniejszych postaci z lat narodzin naszej Ojczyzny. W Poczcie kanonizowanych świętych polskich Zbigniewa Gacha czytamy: Chciał upodobnić się do Chrystusa przez ujmującą pokorę, dobroć i pracowitość, a nade wszystko przez męczeństwo. Jako misjonarz i pisarz stał się jednym z filarów XI-wiecznego Kościoła w Polsce.
     Św. Brunon pozostaje dla nas wybitnym przykładem budowania świata na wartościach ewangelicznych i we wspólnej zgodzie oraz pokoju. Gdy w liście do króla Henryka II upominał swojego władcę przed najazdem na chrześcijański kraj (Polskę) i brał w obronę Bolesława Chrobrego, jest dla nas bardzo czytelnym świadectwem prawości, bez względu na osobiste korzyści. Nam, ludziom przełomu drugiego i trzeciego tysiąclecia, przypomina, że choć zmieniły się warunki życia i układy polityczne, Ewangelia pozostała ta sama, co ma nas także mobilizować do wierności Bogu, wartościom chrześcijańskim oraz twórczej przemiany życia, by nasz świat stał się bardziej ludzkim.

5. Zaproszenie
     Jako biskup diecezji ełckiej pragnę wszystkich naszych diecezjan oraz gości zaprosić do wzięcia udziału w uroczystościach na wzgórzu św. Brunona w Giżycku. 21 czerwca o godzinie 11.00 zostanie odprawiona Msza Święta jubileuszowa przez Legata Papieskiego Kardynała Józefa Glempa, Prymasa Polski oraz licznych kardynałów, arcybiskupów, biskupów i kapłanów z kraju oraz  z zagranicy. Natomiast 20 czerwca o godzinie 19.00 odbędzie się nabożeństwo ewangelizacyjne dla młodzieży. Osoby chore, niepełnosprawne, które muszą pozostać w domu, proszę, by łączyły się z nami we wspólnej modlitwie za pośrednictwem Radia Maryja, różnych stacji telewizyjnych i Telewizji Trwam. Wszystkim, którzy okazują troskę i przyczyniają się do zorganizowania tych uroczystości, z serca błogosławię.

+Jerzy Mazur SVD
Biskup Ełcki

 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack