Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

Serwis informacyjny o Obchodach Millenium śmierci św. Brunona

Legenda o Świętym Brunonie i oślej łączce PDF Drukuj
Legendy
Wpisany przez Ks. Mirosław Baranowski   
     Legenda ta mówi, że przy jednej z bram kwerfurckiego zamku znajduje się łąka zwana oślą. Na niej już około roku 1010 został zbudowany kościół przez Burcharda i braci Gebhardów, obydwu o tym imieniu, pierwszych wysoko urodzonych panów z Kwerfurtu i poświęcony ich bratu św. Brunonowi, który, jak pisze niejaki Caspar Hedion, w roku Pańskim 1008, po nawróceniu wielu pogan w Prusach, został pojmany i 9 marca 1009 roku, ze względu na przynależność do Chrystusa, wraz z 18 innymi towarzyszami został zamordowany. Ten kościół stoi w miejscu, gdzie przed laty osioł, na którym  udawał się w podróż misyjną św.Brunon, nie chciał pójść do przodu, ale cofał się  i pomimo nalegań Brunona stale zawracał do stajni.
     Wszyscy opowiadają, że to zdarzenie miało miejsce w czwartek po Wielkanocy 1006 roku, gdy Brunon po raz kolejny wybierał się do Prus. Pożegnał się serdecznie  z bratem i wraz z towarzyszami miał najpierw udać się do Merseburga. Gdy już chciał wyruszyć w drogę, jego osioł, który pasł się na łące, nie dał się dotknąć, był bardzo niespokojny i na nic się zdały wszelkie pokrzykiwania i poganiania. Z tego wywnioskował brat Brunona,  a także i inni ludzie, że jest to znak Boży, aby Brunon nie wyruszał ponownie do Prus.
     Chwilowo osioł udaremnił zamiar wyprawy. Brunon powrócił na zamek. Przez całą noc  rozmyślał nad tym, co się stało. Uznał, że to szatan próbuje udaremnić jego zamiary i postanowił niezwłocznie udać się w podróż – bo czuł się jakby wewnętrznie „ciągnięty” do swoich współbraci w Prusach. Tym razem po dłuższych modlitwach osioł także przystał na to, że taka jest wola Boża i  postanowił wspomóc Brunona w wyprawie misyjnej do Prus, z której już nigdy nie powrócił ani święty Brunon, ani „uparty osioł”.

      Jak opowiadano, na pamiątkę tego zdarzenia w tym miejscu wybudowano okazały kościół, który na skutek wojen stale był niszczony. Gruntowny remont tej świątyni przeprowadzono w roku 1652. W tym to kościele co roku w czwartek po Wielkanocy wspominano zdarzenie o przestrodze osła przed wyprawą misyjną do Prus i w szczególny sposób wspominając modlono się o pośrednictwo świętego Brunona. Gdy otrzymano przywileje odpustów, w szczególności odpust związany z „oślą łąką”, w tym dniu przybywało wielu pielgrzymów. W kazaniach podawano legendy o cudach zdziałanych za pośrednictwem św. Brunona. Jak to bywa przy takich zgromadzeniach, powstał zwyczaj corocznych jarmarków, który początkowo trwał dwa dni. Ten zwyczaj przetrwał do dziś. Obecnie brunonowy jarmark wokół kwerfurckiego zamku  trwa przez cały tydzień. Początkowo handlowano wokół kościoła na „oślej łące”. Handlowano  wyrobami z drewna i żelaza, ale także i zwierzętami. Na pamiątkę wspomnianej legendy żywy osioł stanowił najmilszą odpustową pamiątkę. Ze względu na duże zbiorowisko ludzi w początkach kwerfurckich jarmaków zarząd miasta, aby zapobiec złodziejstwu i utrzymać porządek, delegował na „oślą łąkę” do pilnowania porządku 30 uzbrojonych mężczyzn.
     Ten „uparty osioł” św. Brunona sprawił, że lud do dziś przychodzi na jarmark w tym miejscu, a porcelanowe osły – jako pamiątki z jarmarku – są przez wszystkich obowiązkowo kupowane.
 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack